رد فایل

رد فایل

Redfile
رد فایل

رد فایل

Redfile

دانلود مبانی نظری تحقیق روان درمانی معنوی در 16 صفحه


مبانی نظری تحقیق روان درمانی معنوی در 16 صفحه

مبانی نظری تحقیق روان درمانی معنوی در 16 صفحه

دانلود مبانی نظری تحقیق روان درمانی معنوی در 16 صفحه

مبانی نظری تحقیق روان درمانی معنوی در 16 صفحه
دسته بندی علوم انسانی
فرمت فایل doc
حجم فایل 26 کیلو بایت
تعداد صفحات فایل 16

توضیحات :

مبانی نظری تحقیق روان درمانی معنوی در 16 صفحه در قالب Word قابل ویرایش.

 

فهرست مطالب:

معنویت چیست

تجربه های مذهبی و معنوی و عرفانی (تجربه های تسلی بخش)

معنویت تا چه حد سلامت مدار است.

درمان و معنویت

معنویت در رویکردهای مختلف درمانی

روان درمانی معنوی

ویژگیهای روان درمانی معنوی

لزوم مشاوره و روان درمانی معنوی

انواع درمانهای معنوی

منابع:

 

 

 

 

 

 

 

 

بخشی از متن :

معنویت چیست

معنویت کلمه ای مانند عشق است که برای بسیاری از مردم اهمیت بسیاری دارد ولی مشخص کردن مفهوم آن بسیار دشوار است و بسیاری معتقدند که آن فراتر از کلمه است. در حقیقت چنین به نظر می رسد که کلمات قادر به تشریح معنویت نیستند و کلام از سخن گفتن درباره آن قاصر است. اما درمانگران نیاز دارند این واقعیت را درک کرده و اهمیت آن را در کار خود بشناسند. ممکن است درمانگر احساس کند که تجربه های معنوی را می تواند با کلمات غیر معنوی درک کند، اما این نظر به منزله محروم کردن افراد از آزادی بیان و انتقاد از کلام است. بعضی ها معنویت را به عنوان همه ی اشکال خودآگاهی تا تمام حال آگاهی قلمداد می کنند که دارای ارزشهای در حد متوسط است. برخی دیگر آن را به عنوان رشد مشخصی از رشد درونی فرد در نظر می گیرند،و عده ای دیگر نیز معنویت را به عنوان نوع رشدی که انسان را فراتر از درمان غیرمذهبی غربی می برد، استفاده می کنند (راجرز[1]،1980). به نظر می رسد که مشخصات عمده تجربه های معنوی و مذهبی انسان، در اشتیاق او نسبت به یک واقعیت فرامادی نمایانگر می شود و این اشتیاق غالباً در اوایل دوران کودکی خود را نشان می دهد. این احساس که چیزی «سوای خودم» قابل دریافت و درک است و تمایل به شخصی سازی این حضور در قالب نوعی رابطه «من و تو» با آن، که از طریق نماز و نیایش برقرار می شود و دعا را کانال ارتباط فرد با موجود مقدس می داند(ریچاردز،اسمیت و داویس[2]،1989).

تجربه های مذهبی و معنوی و عرفانی (تجربه های تسلی بخش)

تشریح کردن تجربه های مذهبی با کلمات کاری بس دشوار است. تجربه های مذهبی به ویژه عرفانی، تاثیر عظیمی بر روان درمانی داشته اند و از بسیاری جهات، برنامه ریزی درمانگر برای به وجود آوردن تغییرات عمده در ساختار شخصیت مراجعان، به صورت مستقیم حالات مذهبی بستگی دارد. تشریح مفهوم معنویت بر اساس رویکرد انسان گرایی بر چهار پیش فرض استوار است:

  • چیزی تحت عنوان بعد معنوی وجود دارد.
  • معنویت یک پدیده انسانی است و به صورت قابلیت و ظرفیت در همه ی مردم وجود دارد.
  • معنویت مترادف با مذهبی بودن نیست.
  • معنویت قابل تشریح و اندازه گیری است.

هم چنین، معنویت یک ساختار چندبعدی است که شامل نه بخش عمده می باشد:

  1. بعد روحانی و فرامادی: به عنوان «خدای مشخص فرد»، «خود فراتر» یا «بعد فرامادی» تجربه می شود.
  2. معنا و هدف در زندگی: «خلا وجودی» را می توان با زندگی معنادار پر کرد.
  3. داشتن رسالت در زندگی: فرد معنوی نوعی احساس وظیفه و تعهد دارد.
  4. تقدس زندگی: سراسر زندگی مقدس است و فرد تحسین و شگفتی را می تواند در شرایط غیرمذهبی داشته باشد.
  5. اهمیت ندادن به ارزش های مادی: رضایت نهایی را در مسائل روحی و معنوی می توان یافت.
  6. نوع دوستی
  7. آرمان گرایی یا ایده آلیسم
  8. آگاهی از تراژدی: درد و مصیبت و مرگ، قسمتی از زندگی هستند و به آن رنگ و روح می بخشند.
  9. ثمرات معنویت: معنوی بودن موجب تغییر همه ی جنبه های بودن و نحوه زیستن می شود (بوالهری، غباری بناب،قهاری،میرزایی،راقبیان،دوس علیوند و زارعی دوست ،1392).

معنویت تا چه حد سلامت مدار است.

افراد دارای زندگی معنوی بدون شک از نظر روانشناختی افراد سالمی هستند، اما همیشه این مورد صادق نیست از موثرترین تحقیقات بررسی آلپورت (1967) می باشد که در این زمینه مطرح شده و افراد را به دو گروه تقسیم می کند:

الف- افراد مذهبی (ناپخته و بیرونی): از مذهب به نفع خود بهره می برند، به خدا توجه می کنند ولی از خود صرفنظر نمی کنند.

ب- افراد مذهبی (پخته): توجهشان به سوی خدا معطوف است، انگیزه اصلی خود را در مذهب جستجو می کنند و در تلاش برای پیروی کامل از مذهب هستند (به نقل از ریچاردز و برگین[3]،1990).

درمان و معنویت

معنویت بخش مهمی از زندگی مردم را تشکیل می دهد و تاثیر مهمی بر سلامت و بهزیستی آنان دارد. در نتیجه باید انتظار داشت که معنویت بخش مهمی از مشاوره و روان درمانی به شمار آید زیرا در حقیقت مشاوره و روان درمانی ریشه هایی معنوی دارند. در واقع، روان درمانگر از کلمات یونانی Psyche به معنای روح یا جان زندگی بخش و ،Therapeia به معنای خادم یا ملازم روح، گرفته شده است. در بریتانیای قبل از انقلاب صنعتی، مشکلات فردی در زندگی روزمره، عمدتاً در جوامع محلی و بر مبنای دیدگاه مذهبی حل و فصل می شدند که به صورت شفا دادن ارواح توسط کشیشان محلی انجام می گرفت. به تدریج با حرکت مردم به سوی شهرهای در حال رشد و اشتغال آنها در کارخانه ها در قرن 18 آسایشگاههای روانی ایجاد شد و در اواسط قرن 19 کنترل بهداشت روانی جامعه به دست حرفه پزشکی افتاد و در واقع این دوره، دوران انتقال بیماران روانی از کلیسا به قلمرو پزشکی قلمداد می شود. در قرن 19 روان پزشکی در مراقبت از دیوانگان ایجاد شد و فروید کتاب تعبد رویا را در شروع قرن بیستم به چاپ رسانید. در قرن بیستم نقش کلیسا و خانواده و اجتماع در مراقبت از افراد درگیر با اختلالات روانی کمرنگ شد که به همین تناسب افزایش راه حل های پزشکی و روان شناختی برای اختلالات مردم و افزایش تعداد مشاوران ایجاد شد بنابراین گرایش های غیرمذهبی در روان درمانی به گونه ای شتابان رشد کرد (شافرانسکی[4]،1988)

 


[1] Rogers

[2] Richards, Smith & Davis

[3] Richards & Bergin

[4] Shafranske

دانلود مبانی نظری تحقیق روان درمانی معنوی در 16 صفحه

دانلود پیشینه و مبانی نظری روان درمانی تفکرات غیر منطقی و اضطراب در 45 صفحه


پیشینه و مبانی نظری روان درمانی تفکرات غیر منطقی و اضطراب در 45 صفحه

پیشینه و مبانی نظری روان درمانی تفکرات غیر منطقی و اضطراب در 45 صفحه

دانلود پیشینه و مبانی نظری روان درمانی تفکرات غیر منطقی و اضطراب در 45 صفحه

پیشینه و مبانی نظری روان درمانی تفکرات غیر منطقی و اضطراب در 45 صفحه
دسته بندی علوم انسانی
فرمت فایل doc
حجم فایل 40 کیلو بایت
تعداد صفحات فایل 45

توضیحات :

پیشینه و مبانی نظری روان درمانی تفکرات غیر منطقی و اضطراب در 45 صفحه در قالب Word قابل ویرایش.

 

بخشی از متن :

مبانی نظری وپیشینه تحقیق روان درمانی تفکرات غیر منطقی و اضطراب

 

مقدمه

در این بخش زمینه ای بر روان درمانی و تئوری ها و تحقیقات انجام شده در رابطه با مسئله تحقیق (ارتباط تفکرات غیر منطقی با بروز حالات اضطراب) مورد بحث قرار می‌گیرد.

بشر در ابتدا امراض روانی را پدیده ای ماورا الطبیعه می دانست و از طریق جن گیری به درمان امراض می پرداخت. مثلا جمجمه را سوراخ می کرد و روح پلید را آزاد می کرد.

بقراط (460 تا 370 قبل از م) با تئوری های تازه خود اساس این علم را پایه ریزی کرد. او مرکز فعالیت های بشر را مغز می دانست و اختلال در آن را سبب بروز اعتراض روانی او حمام، رژیم غذایی، گرفتن خون و موسیقی را علاج بیماری های روانی می دانست.

تلاشی که از زمان بقراط شروع شده بود به وسیله آریتوس Aritus و سورانوس Soranus ادامه یافت اما با مرگ یکی دیگر از علمای آن زمان به نام گالن Gallen (110-130 ق.م) متوقف ماند.

دانشمندان و حکما حالات نوروتیک را از روزگاران باستان می شناخته اند ملای رومی در مثنوی قصه کنیزکی که دچار سودای عشق شده بود را می گوید که چگونه ناکامی و محرومیت حالاتی از بیماری روانی را در او ایجاد کرده بود. طبیب الهی با پرستش و پاسخ نخست از ممالک شهرها و کوی و برزن نام می برد تا به دیار معشوق می رسد و سپس نام معشوق را جستجو می کند و با تدبیر حکیمانه کنیزک را درمان می کند.

بیانات دانشمندان اسلامی چون بوعلی سینا درباره ادراک، احساس، عواطف که برای تبین آنها از زیر بنای زیستی استفاده های دقیقی انجام شده و متاسفانه به دلیل عدم آگاهی دانش پژوهان مسلمان و یا شاید سهل انگاری آنان نادیده گرفته شده است میدان بزرگی از تحقیق را در این زمینه پیش رو قرار می دهد.

در قرن شانزدهم شخصی به نام وایوز Vives یک قرن قبل از هایز و سه قرن قبل از فروید درباره افکار و تاثیر عواطف بر آن بحث می کرد و این نوشته ها شباهت بسیاری با نوشته های فروید دارد. پاراسلوس Paraceluses و وایر Weyer نیز سعی بر جدائی روان شناسی طبی از الهیات کردند.

در قرن نوزدهم هر چند در زمینه آناتومی و فیزیولوژی اعصاب پیشرفت محسوسی روی داد هنوز توسعه روان شناسی در اختیار فلاسفه ای چون: بیکن (قرن 17) دکارت قرن 18 هابز، مالبوانش و اسپینوزا بود.

در1796 م. ویلیام توک Tuke بیمارستانی در انگلستان ترتیب داد و فیلیپ پینل pinel در قرن 18 ریاست بزرگترین روانی فرانسه را به عهده گرفت و فرایک Fricke در سال 1795 در آلمان گامهایی در همین زمینه برداشت بنجامین راش Rash نیز در سال 1800 در آمریکا به اقدامات مشابهی دست زد.

ظهور مسمریزم Mesmerism در قرن نوزدهم و شناخت هیپنوتیزم در ایجاد پیسکوآنالیز و تئوری های جدید شخصیت تاثیر بسزایی داشت.

شارکو و برنهایم به منظور تحقیق و درمان از روش هیپنوتیزم کمک گرفتند. پیرژانه Janet نیز با تحقیق در زمینه «از هم گسیختگی شخصیت» به پیشرفت این زمینه کمک کرد.

روان درمانی از سه جریان تاریخی ریشه می گیرد:

  1. روش جادوئی برخورد با مشکلات انسانی.
  2. روش های تداوی مذهبی.
  3. روش های علمی در روان درمانی، (احمد احمدی 1363).

با وجود انکه بشر از دیرباز به نقش سازنده و پر اهمیت روابط کلامی در تغییر طرز فکر، احساس و رفتار آدمیان واقف بوده و همیشه این شیوه را در ترغیب افراد به انجام اموری که مقبولیت اجتماعی داشته است به کار می داشته معهذا باید روان درمانی را به معنایی که امروز در روان شناسی بالینی مطرح است دانشی نوخاسته دانسن گرچه پینل در قرن 18 با سعی در شناخت هر چه بیشتر بیماران روحی و ایجاد روابط انسانی با آنان اصول روان درمانی را تا حدودی منظور داشت و با وجود انکه در همان قرن مسمر (Mosmer) پدیده رواین هیپنوتیزم را در درمان بعضی از ناراحتی ها به کار بست. معهذا باید اواخر قرن نوزدهم را سالهای آغاز کاربرد منظم تکنیک های روان شناسی در درمان بیماری های روانی بدانیم. شارکو (Charcot) با کاربرد هیپنوتیزم و برونر با تشویق و ترغیب بیماران به بیان آزادانه آنچه در درون دارند و فراهم داشتن محیطی که در آن بیمار بتواند بدون بازداری های گوناگون آنچه می خواهد بگوید فصل جدیدی را در درمان بیماری های روانی گشودند. فروید که تحت تاثیر افکار شارکو و برونر بود و خود نیز مدتی هیپنوتیزم را در موارد معینی بهع کار برده بود با مطالعه دقیق روش های پیشنهادی این دو و تجربیاتی که خود اندوخته بود مکتب روان کاوی را بنیاد نهاد. نهضت او انگیزه ای بود برای روان شناسان اروپائی و امریکائی که فصول جدیدتری بر کتاب روان درمانی بیفزاید و مکاتب نوینی را پیشنهاد نمایند (اخوت،1335)

همزمان با فروید پاولف به قوانینی که حاکم بر ضوابط پاسخ ها و محرک های محیطی بود دست یافت. او نشان داد که چگونه سگها را می توان در وضعیتی قرار داد که باعث بروز رفتار نوروتیک گردد. پاولف بعدا از یافته های خود در مورد بیماری های روانی استفاده کرد. ثورندایک واتسون و اسکینر در مورد یادگیری و شرطی شدن تحقیق کردند و قوانین یادگیری و شرطی های عاملی را بیان کردند. و نحوه یادگیری رفتار غیر عادی را بیان کردند. راجرز (Rogers)به مفهوم «خود» توجه کرد و مزلونیازهای انسانی را مورد تاکید قرار داد و فرانکل اشکال انسان را نداشتن معنایی در زندگی دانست.

مدل درمان علمی ابتدا بیشتر در پزشکی و به وسیله روان پزشکان انجام میگرفت. ولی از اواسط قرن اخیر در رشته های دیگری مثل روان شناسی بالینی نیز پدید آمد.

روان درمانی به عنوان نوعی درمان برای انواع مختلف مشکلات عاطفی و رفتاری به کار رفت. (احمد احمدی 1363).

در روان پزشکی تعدادی نظریه ها یا الگوها به عنوان مدل برای توجیه رفتار انسان مورد استفاده قرار می گیرند. هر نظریه سبب شناسی روش درمانی مطابق خود را دارد که بر مدلهای توضیحی اساسی مختلف رفتار مبتنی است. مثلا درمان های بیولوژیک اساسی بیولوژیک برای رفتار قائل است و مداخله های مطابق آن درمان های بیولوژیک، نظیر پسیکوف فارماکونویژک و الکتروشوک درمانی را در بر می گیرد. سایر درمان ها رفتار را از دیدگاه هائی غیر بیولوژیک می بینند. و مداواهایی مطابق آن به طور کلی اصطلاحاً روان درمانی نامیده می شود. (کاپلان و سادوک 1990).

تعریف روان درمانی

لوئیس ولبرگ (Wolberg, Lewis) یکی از بزرگترین روان درمان گری های جهان در تعریف روان درمانی می گوید: «روان درمانی عبارت است از درمان مشکلاتی که ماهیت عاطفی دارند. این درمان بر اساس روش های روان شناختی و به وسیله یک فرد متخصص که با بیمار ارتباط خاص حرفه ای برقرار می کند و به منظور های زیر انجام می شود:

  1. برطرف کردن، تغییر دادن و یا متوقف کردن علائم بیماری.
  2. مداخله در الگوهای نابهنجار رفتار.
  3. تقویت رشد و تکامل جنبه های سالم و مثبت شخصیت.

(سعید شاملو 1367)

منظور از روان درمانی درمان اختلالهای روانی به کمک تدابیر روان شناختی است (و نه تدابیر جسمانی و زیستی) این اصطلاح شیوه های درمانی گوناگونی را در بر میگیرد که همه معطوف به یاری دادن به بیمار روانی است تا قادر شود رفتار و احساساتش را به گونه ای تغییر دهد که بتواند از شیوه های بهتری برای کنارآمدن با فشارهای روانی و مردمان پیرامون خود بهره گیری کند (تکینسون و دیگران 1983).

مایو (Meyer, N-D) از درمان به عنوان داد و ستد یاد می کند و منظور او تمایل و توجه دو جانبه پزشک و بیمار در جریان درمان می باشد و تاکید می کند که پزشک الزاماً باید خود را از هرگونه توجیه ثابت اجباری که ناشی از عقیده به موازین علمی قبلی و روش های سابق است، پرهیز کرده دیدی کلی داشته باشد، به طور خلاصه می توان نظریه درمانی مایر را به شرح زیر بیان کرد:

  • درمان روانی باید متوجه رفتار مداوم فرد در محیط یعنی در زمینه اجتماعی فرد باشد. زیرا نمونه های بارز رفتاری در هر زمان ف رضی نماینده مقطعی از شخصیت است. مفهوم این موضوع تهیه کامل شرح بیمار است.
  • درمان باید در اطراف هر یک از سطوح تلفیقی شخصیت که می توان آن را به عنوان مبدا اصلی اختلافهای کلی فرد، تصور نمود، متمرکز باشد (ایزدی 1356)

روان درمانی به عنوان یک تکنیک درمانی در واژه نامه روان پزشکی چنین تعریف شده است:

رسیدن به کششها یا سائق های غریزی واپس زده و دفاعهای فرد در برابر این کشش ها از راه تحلیل تداعیهای آزاد، تفسیر رویاها- هیجان ها و رفتارهای فرد. (Rowe , 1984).

اهداف روان درمانی

به نظر می رسد اهداف درمانی در شیوه های مختلف یکسان است اما تفاوت ظاهر آنها ناشی از نقطه شروع برای رسیدن به هدف نهائی است شاید با دقت بیشتر در همه نظریه ها به این نکته برسیم که هدف اصلی تمام شیوه های روان درمانی سازگاری مثبت فرد با محیط و خود و مایه گرفتن در حد ممکن از استعدادهای نهفته در فرد است و این امر حاصل نمی شود الا به دخالت در الگوهای نابهنجار به کار گرفته شده توسط فرد حال چه مستقیماً این دخالت انجام شود مثل رفتارگرائی و چه غیر مستقیم مانند شناخت گرائی به هر حال روان درمانگر می خواهد و باید علائم بیماری مراجع را تشخیص دهدو آنها را متوقف کند و تغییر دهد و فرد در به کارگیری توانائی هایش در جنبه مثبت یاری رساند.

احمدی (1363) اهداف روان درمانی را از نظر نویسندگان زیر چنین عنوان می کند:

راجرز (Rogers.1951) حاصل از روان درمانی اضطراب کمتر مراجع است.

بوی و پاپن، (Boy & Popen 196): هدف روان درمانی کمک به فرد برای تحقیق بیشتر خود و کمال یافتن است.

پاترسون (Patterson, 1966): هدف روان درمانی حفظ بهداتش روانی و احترام به خویش است(احمدی 1363).

تایلر (Taylor, 1969): هدف درمانی تسهیل انتخاب های معقولی است که رشد بعدی فرد مبتنی بر آن انتخاب ها باشد (احمدی 1363).

نویسنده در ادامه می افزاید: روان درمانی به فرد کمک می کند تا یاد بگیرد که چه چیزی را لازم است انتخاب کند و پس از احراز لزوم چنین چیزی را انتخاب کند و به استقلال عملی در انتخاب های خود برسد.

از نظر بلاکر (Blicher, 1966): روان درمانی و مشاوره دو هدف دارد:

الف) افزایش آزادی فرد با توجه به محدودیت هایی که به وسیله او یا به وسیله محیط بر او تحمیل شده است. ب) افزایش کارایی فرد بدین وسیله که به خود نحوه کنترل محیط و پاسخ هایی مناسب نسبت به محیط را عرضه کند (احمدی 1363).

در روان درمانی تنها کافی نیست که مراجع به شناخت ماهیت مشکلات و تغییر فکر خود نسبت به انها و نیز تغییر بینش نسبت به زندگی و خود دست یابد، بلکه علاوه بر این کسب مهارت های جدید در زندگی توسط بیمار روانی و پیاده کردن افکار جدید درباره خود و مردم در زمینه های تازه ضروت دارد (محمد عثمان نجاتی.1367).

و...

دانلود پیشینه و مبانی نظری روان درمانی تفکرات غیر منطقی و اضطراب در 45 صفحه

دانلود مبانی نظری گشتالت درمانی


مبانی نظری گشتالت درمانی

مبانی نظری گشتالت درمانی در قالب Word قابل ویرایش

دانلود مبانی نظری گشتالت درمانی

مبانی نظری گشتالت درمانی
دسته بندی علوم انسانی
فرمت فایل doc
حجم فایل 53 کیلو بایت
تعداد صفحات فایل 36

توضیحات :

مبانی نظری گشتالت درمانی در قالب Word قابل ویرایش.

این فایل در 36 صفحه با فرمت Docx فایل ورد بوده و قابل ویرایش می باشد.

 

 

بخشی از متن :

مقدمه

2-1-1 ریشه های فلسفی و تجربی گشتالت درمانی

به طور کلی می توان گفت که تقریباً تمام مفاهیم گشتالت درمانی از فلسفه شرق و عرفان مطالعه شده است. بویژه تائوئیسم (پیروی از طریقت چینی) و بودائیسم (آئین بودا). تائوئیسم، روش فکری منسوب به لائو تسه[1] فیلسوف چینی است که متبنی است بر اداره مملکت بدون وجود دولت و بدون اعمال فرم ها و اشکال خاص حکومت. بودائیسم، مذهبی که معتقد می باشد باید تلاش کنیم برای روشن فکری (هوشیاری معنوی) از طریق غلبه کردن بر تمام نفس ها و امیال دنیوی(الیس[2]، 2000).

در تاریخ روانشناسی جدید اگر مروری بیندازیم صاحب نظران مختلفی بر گشتالت درمانی تأثیر گذار بوده اند. ویلهلم وونت[3]، بعنوان بنیان گذار علم جدید روانشناسی، از جمله افرادی است که می توان گفت بر گشتالت درمانی بی تأثیر نبوده است(نویس[4]، 2000). موضوع روانشناسی وونت، در یک کلمه، هشیاری بود. دیدگاه او در مورد هشیاری این گونه بود که هشیاری از بخش های مختلفی تشکیل یافته است و می توان آن را با روش تجزیه یا کاهش مطالعه کرد. هر چند که وونت بر قدرت ذهن هشیار در ترکیب عناصر برای ایجاد فرآیندهای شناختی سطح عالی‌تر تأکید داشت، با وجود این متوجه بود که عناصر هشیاری امور اساسی هستند و بدون این عناصر چیزی برای ذهن وجود ندارد که آن را سازمان بدهند. این مطلبی بود که روانشناسان گشتالت به آن حمله کردند؛ یعنی بر نهضت ذره نگری و کاهش گری؛ ولی در عین حال ارزش هشیاری را پذیرفتند. اما در عین حال وونت بر خلاف علاقه اش به عناصر تجربه هشیار، متوجه شد که وقتی به اشیاء در دنیای واقعی نگاه می کنیم، وحدت یا کلیتی از ادراکها را می بینیم. برای مثال، درخت را به صورت واحد می بینیم. وونت برای تبیین آن نظریه اندریافت را مطرح کرد. او این فرآیند واقعی سازمان یابی عناصر در یک کل را ترکیب خلاق نامید، این فرآیند ترکیب خلاق از ترکیب عناصر، ویژگی های جدیدی را به وجود می آورد. وونت (1986) هر ترکیب روانی ویژگیهایی دارد که به هیچ وجه با مجموع صرف ویژگی های عناصر برابر نیست.

همانطور که روانشناسان گشتالت در 1912 اعلام داشتند، می توانیم بگوییم که کل با مجموع اجزاء آن فرق دارد. امانوئل کانت[5]، فیلسوف آلمانی، مفهوم تمرکز به وحدت ادراک را عنوان کرد. طبق گفته کانت، ادراک، یک برداشت و ترکیب غیر فعال حسی نیست، بلکه سازمان دادن فعال این عناصر در یک تجربه به هم پیوسته است. بنابراین مواد خام ادراک بوسیله ذهن شکل و سازمان می یابد. فرانتس برنتانو[6]، روانشناس، در دانشگاه وین، با تمرکز وونت بر عناصر یا محتوای هشیاری مخالف بود و به جان آن پیشنهاد کرد که روانشناسی به مطالعه فرآیند یا عمل تجربه کردن بپردازد. او درون نگری وونتی را مصنوعی دانست و طرفدار مشاهده مستقیم و انعطاف پذیرتر تجربه در حال وقوع بود. بنابراین رویکرد برنتانو بیشتر به روش گشتالت شباهت داشت(هلر[7]، 1991).

ارنست ماخ[8]، استاد فیزیک در دانشگاه پراگ، با کتابش به نام تحلیل احساس ها، تأثیر مستقیمی بر انقلاب گشتالتی گذاشت. در آن کتاب او الگوهای فضایی مثل اشکال هندسی و الگوهای زمانی مثل آهنگها را مورد بحث قرار داد و آنها را جزء احساسها به حساب آورد. این احساسهای شکل فضایی و شکل زمانی از عناصر خود مستقل بودند. برای مثال، شکل فضایی دایره ممکن است سفید یا سیاه و کوچک یا بزرگ باشد و از کیفیت دایره شکل بودن چیزی را از دست ندهد. ماخ می گفت ادراک ما از یک شیء تغییر نمی کند، حتی هنگامیکه ما موقعیت فضایی خود را نسبت به شیء تغییر می‌دهیم(یونتف[9]، 1993).

اندیشه های ماخ توسط کریستین فون اهرنفلس[10] توسعه یافت که پیشنهاد می کرد کیفیت‌هایی از تجربه وجود دارند که نمی توان آنها را برحسب ترکیبی از احساسهای ابتدایی تبیین کرد. او این کیفیت ها را کیفیت های گشتالتی[11] (کیفیت های شکلی) نامید، ادراک هایی که بر پایه چیزی فراتر از احساس های فردی قرار دارند(اهرنفلس، 2000).

کار ویلیام جیمز[12]، یعنی مخالفت با عنصرنگری روانشناسی، نیز صورت ابتدایی روانشناسی گشتالت است. جیمز عناصر هشیاری را انتزاعهایی مصنوعی می‌دانست. او بر این تأکید داشت که ما اشیاء را به صورت کل می بینیم نه دسته هایی از احساسها(جیکوب و هیسنر[13]، 2009).

پدیدارشناسی[14] مورد نظر هوسرل[15] جزیی از سیر تحولی رواندرمانی گشتالتی بوده است. پدیدارشناسی مورد نظر هوسرل عبارت بود از بررسی موضوعات آنگونه که در هشیاری انسانها تجربه می شوند. روش شناسی پدیدارشناسی عبارت است از شهود یا تمرکز بر پدیده یا موضوع، تحلیل جنبه های مختلف پدیده و آزاد کردن خویش از پیش پندارها به گونه ای که مشاهده گر بتواند پدیده مورد نظر را به دیگران بفهماند(جیکوب و هیسر، 2009).

روانشناسی گشتالت اصولاً بر این دیدگاه مبتنی است که پدیده های روانشناسی یک کلیت هستند نه مجموعه از اجزا. در روانشناسی گشتالت، میدان بر مبنای شکل[16] و زمینه[17] قابل بررسی است. شکل می تواند برجسته و زمینه در حاشیه باشد. با این حال دو مفهوم شکل و زمینه نقش مهمی در منطق نظری گشتالت درمانی دارند. وقتی شکل ها ناقص یا مبهم هستند به حاشیه رانده می شوند و حواس شخص را پرت می کنند. برای نمونه، پسری که از مار می ترسد نمی‌تواند مفهوم مار را به طور کامل وارد ذهن خویش کند یا از آن یک شکل کامل بسازد. وقتی این پسر بتواند مارها را لمس کند و از آنها نترسد، شکل کامل می شود(شارف[18]، 2000).

بنیانگذار نظریه میدانی[19]، کورت لوین[20]، کارهایش در جهت گشتالت بود. در نظریه میدانی نیز مثل روانشناسی گشتالت، هر رویداد جزیی از یک میدان است. موضوع مطالعه این نظریه نیز بررسی رابطه اجزا با یکدیگر و کل می باشد. نظریه میدانی یک رویکرد پدیدارشناختی است که در آن، میدان با مشاهده کننده رابطه دارد. برای درک هر واقعه باید نگرش مشاهده کننده نسبت به آن واقعه را بشناسیم. براساس نظریه میدانی، فعالیتهای روانی در نوعی زمینه به نام فضای زندگی[21] روی میدهد، فضای زندگی تمام رویدادهای گذشته، حال و آینده را در بر می گیرد. هر کدام از این رویدادها در یک موقعیت مشخص رفتار را تعیین می کنند. فضای زندگی مربوط به نیازهای فرد است. درمانگران گشتالتی نیز به آنچه در مرز بین انسان و محیط است توجه می کنند. درمان گشتالتی بر این اصل استوار است که هر چیزی ارتباطی در تغییر دائمی و بهم پیوسته و در جریان است(مک کانویل[22]، 2003).

پرلز[23] زمانیکه بعنوان یک هنرپیشه در تئاتر کار می کرد با مکس رینهارد آشنا شد و او را اولین نابغه ای که تاکنون دیده بود نام برد. مفهوم ارتباط غیر کلامی[24] را پرلز از او اقتباس کرده است.

در سال 1947 پرلز با مورنو در آمریکا ملاقات کرد. بین سایکودرام[25] و گشتالت درمانی اشتراکاتی مثل خودبخودی، خلاقیت و درک شهودی وجود دارد. مفاهیم نقش بازی کردن[26] و فن صندلی خالی[27] پرلز متأثر از او می باشد.

 


[1] Lao-tse

[2] Ellis

[3] Wilhelm Wundt

[4] Nevis

[5] Immanuel Kant

[6] Franz Brentano

[7] Wheeler

[8] Ernst Mach

[9] Yontef

[10] Ehrenfels

[11] Gestalt Qualities

[12] William James

[13] Jacobs& Hycner

[14] Phenomenolog

[15] Husserl

[16] figure

[17] background

[18] Sharf

[19] Field theory

[20] Lewin

[21] Life spaine

[22] McConville

[23] Perls

[24] Non-verbal communication

[25] Psychodrama

[26] Role playe

[27] the empaty chair

 

فهرست مطالب :

2-1-4 مفاهیم اساسی گشتالت‌درمانی
2-1-5 فرآیند روان درمانی گشتالتی
2-1-6 دفاع ها در گشتالت درمانی
2-1-7 تکنیک هایی که در گشتالت درمانی بکار گرفته می شود :
2-1-8 شش قانون برای هدایت درمانگران گشتالتی
2-1 -10 طرح‌های رفتاری در گشتالت در مانی
مروری بر تحقیقات انجام شده
2-3-1 پیشینه داخلی
2-3-2 پیشینه خارجی
منابع:

دانلود مبانی نظری گشتالت درمانی

دانلود مبانی نظری معنا درمانی در 36 صفحه


مبانی نظری معنا درمانی در 36 صفحه

مبانی نظری معنا درمانی در 36 صفحه

دانلود مبانی نظری معنا درمانی در 36 صفحه

مبانی نظری معنا درمانی در 36 صفحه
دسته بندی علوم انسانی
فرمت فایل doc
حجم فایل 44 کیلو بایت
تعداد صفحات فایل 36

توضیحات :

مبانی نظری معنا درمانی در 36 صفحه در قالب Word قابل ویرایش.

 

بخشی از متن :

کسب معنا

از منظر روان شناسی با رویکردهای متفاوتی در باب معنا و مفهوم زندگی مواجه­ایم، غایت بسیاری از این رویکردها، متضمن سلامت روان و بعضاً خودشکوفایی آدمی است. مزلو[1](1971، به نقل از شرفی،1384) از جمله ویژگی­های انسان سالم را پرمعنایی می­داند. به اعتقاد وی، پرمعنایی یکی از فرانیازهای آدمی و یکی از ارزش­های هستی انسان های خودشکوفاست و نقطه مقابل آن را بی معنایی می­داند که نوعی فرا آسیب بوده و از ویژگی­های شخصیت های ناسالم محسوب می­شود. بامیستر[2](1991، به نقل از نصیری و جوکار، 1387) معتقد است هنگامی که فرد می­تواند احساس کند که از یک زندگی معنادار برخوردار است که چهار نیاز او به معنا، ارضا شده است. این چهار نیاز عبارتند از: 1) هدفمند بودن زندگی 2) احساس کارآمدی و کنترل 3) برخوردار بودن از مجموعه­ای از ارزش­ها که بتواند به وسیله آنها کنش هایش را توجیه کند و 4) وجود یک مبنای با ثبات و استوار برای داشتن نوعی حس مثبت خود ارزشمندی.

باتیستا[3] و آلموند[4](1973، به نقل از نصیری و جوکار، 1387) زندگی معنا دار را بیشتر به عنوان یک فرآیند باورهای فردی می­دانند تا یک منبع نهایی از محتوای باورها. به اعتقاد این پژوهشگران، هر چه فرد به ارزش­های بیشتری باور داشته و متعهد باشد، احساس می­کند که زندگی اش از معنای بیشتری برخوردار است.

در غالب نظریه های که بر رشد شخصی و توانایی های روان شناختی تمرکز دارند، معنا چه به عنوان یک مولفه سرنوشت ساز (ریف[5] و سینگر[6]، 1998) و چه به عنوان نتیجه به حداکثر رسیدن توانایی­های فرد (دی سای[7] و رایان[8]، 2000؛ مازلو، 1971) اهمیتی اساسی دارد.

یکی از مشهورترین رویکردها درباره معنای زندگی رویکرد معنا درمانی[9] ویکتور فرانکل[10] است.

 

معنا درمانی

معنا درمانی یک روان درمانی معنا محور است که از فلسفه وجودی نشأت می­گیرد و بر اساس کار حرفه ای و تجارب زندگی استثنایی خالق آن، ویکتور فرانکل قرار دارد. معنی دقیق معنا درمانی، شفا یافتن از طریق معنا است. گاهی اوقات از معنا درمانی به عنوان سومین مکتب روان درمانی وینی[11] بعد از روانکاوی فروید و روان شناسی فردی آدلر نامبرده می­شود. فرانکل نظریه فروید درباره اصل لذت و مفهوم عقده حقارت آدلر (به عنوان مکانیزم های ابتدایی محرک رفتار) را رد کرد و عقیده داشت که انسان، به وسیله نیاز به یافتن معنا برانگیخته می­شود و در حقیقت به جای آنکه معنا یک توجیه ثانویه

برای رفتار باشد، نیازی اولیه است (سوتویک[12]، گیلمارتین[13]، مکدوناخ[14] و موریسی[15]، 2006).

معنا درمانی روشی است که کاربرد آن می­تواند فرد را دریافتن معنای زندگی یاری دهد. معنا بخش بودن زندگی عبارت است از پاسخ مثبت به زندگی علی رغم سختی­هایی است که پیش روی فرد قرار می­گیرد. شیوه ای که انسان سرنوشت را می­پذیرد و برای رنج خویش معنایی می­یابد. معناجویی، تلاش و مبارزه انسان در جهت نیل به یک آرمان یا ارزش و در نهایت تلاش برای دستیابی به معنای زندگی است (فخار و همکاران، 1387).

فرانکل روان درمانی معنا محور خود را قبل از جنگ جهانی دوم بنیان نهاد. برخلاف بدبینی اکثر طرفداران اصالت وجود در آن زمان و با وجود تجارب دردناکی که فرانکل داشت تصور وی از انسان به طور آشکاری خوش بینانه است. معنا درمانی مبتنی بر آینده است، بر نقاط قوت شخص تمرکز دارد و مسئولیت تغییر را بر عهده بیمار می­گذارد. معنا درمانی با روان شناسی میان فردی اخیر یک وجه مشترک دارد و آن این است که هر دو بر روح انسانی تأکید دارند و عقیده دارند که تعالی خویشتن، عظمت توان انسان را نشان می­دهد.

روان درمانی فرانکلی جدل آزادی و تقدیر را نشان می­دهد و بدین شکل بیان می­شود: اگر چه انسان غالباً قادر به کنترل تقدیر و سرنوشت نمی­باشد، ولی می تواند نگرش ها و پاسخ های خود نسبت به شرایط را تحت کنترل درآورد (لوکاس[16]، 2000).

برخلاف روان درمانی سنتی که بر آسیب شناسی روانی و نشانه­های روانی متمرکز است، معنا درمانی بر نقاط قوت بیمار و جستجوی شخصی او در زمینه معنا و هدف زندگی، تأکید دارد. همچنین، معنا درمانی به طور خاص بر علائم تمرکز ندارد، اگر چه ممکن است که کاهش علامت نتیجه­ی فرعی یک درمان موفق معنا مدار باشد. معنا درمانی دیدگاهی خوش بینانه نسبت به توانایی های انسان در زمینه تعالی خویشتن از طریق جستجوی معنا، عرضه می­دارد. به عقیده فرانکل، شخص می­تواند معنا را در یک عمل، کار یا عشق بیابد یا حتی از طریق نگرشی که نسبت به یک موقعیت آسیب­زای غیرقابل تغییر اتخاذ می­کند می­تواند زندگی خود را معنادار نماید (سوتویک و همکاران، 2006).

کار معنا درمانی نه تدریس است و نه موعظه. همان اندازه که از استدلالات منطقی دوری می­کند، از پندهای اخلاقی نیز روی گردان است. در مقام مقایسه، کار معنا درمانگر بیش از این که شبیه یک نقاش باشد، شبیه به کار یک چشم پزشک است. یک نقاش سعی دارد تصویر جهانی را که می­بیند به ما منتقل کند. در حالی که چشم پزشک می­کوشد، به ما امکان بیشتری دهد که جهان را آنگونه که هست ببینیم. نقش معنادرمانگر وسعت بخشیدن به میدان دید بیمارست، تا آنجایی که معنا و ارزش­ها در میدان دید و حیطه ی خودآگاه بیمار قرار گیرد (فرانکل، 1979، ترجمه صالحیان و میلانی، 1388).

 

 

شش ویژگی معنا درمانی

می توان شش ویژگی را برای معنا درمانی برشمرد که آن را از سایر مکاتب روان درمانی متمایز می­کند:

1- توجه به ناهشیار معنوی: فرانکل مفهوم ناهشیاری را پذیرفت ولی معنا جویی را اصلی اساسی­تر از لذت جویی و قدرت جویی قرار داد. وظیفه معنا درمانی این است که انسان را در یافتن معنا در زندگی، اندیشه های پنهانی وجود و معنای نهفته آن یاری دهد. معنا درمانی یک روش تحلیلی است و از این رو همانند روانکاوی عمل می­کند. گرچه معنا درمانی در تلاش خود برای آشکارسازی محتوای ناهشیار، تمرکز خود را به حقایق غریزی محدود نمی­کند، بلکه به حقایق معنوی از جمله معنای بالقوه وجود انسان که بایستی متحقق شود و همچنین به معنا جویی انسان توجه کامل دارد.

2- اهمیت دادن به مطالعات همبستگی نگر: تقریباً فرانکل در تمامی آثار اصلی خود از پژوهش­های همبستگی نگر برای اعتبار نظریه اش استفاده کرده است.

3- اهمیت فنون: معنا درمانی تنها مکتب روان درمانی در حوزه وجودی است که به ابداع فنون مخصوص به خود همت گمارده است. معنا درمانگر می­کوشد تا با به کار بستن فنون مختلف درمانجو را به سوی قبول مسئولیت، تصمیم گیری و رفتن به آینده و وانهادن گذشته سوق دهد.

4- اهمیت سطح و نما: از نگاه فرانکل فروید کارآگاه زبردستی بود که با دقت باور نکردنی تمام زوایا را مورد توجه قرار می­دهد، اما آن چیزی که او به دنبال آن می­گشت درست جلوی در ورودی بوده است. بنابراین، انگیزه­های هشیار به اندازه انگیزه­های ناهشیار ارزشمند هستند. انسان به این معنا کشیده می­شود تا اینکه رانده شود. ارزش سطح می­تواند انگیزاننده انسان باشد.

5- جهت گزینی به سوی معنا: فرانکل بر این باور است که انسان بایستی پاسخگو باشد، انسان بایستی به پرسشی که زندگی از او می­کند، پاسخ دهد. او بایستی معنایی برای زندگی پیدا کند.

6- خاستگاه معنا درمانی گستره ی زندگی است: معنا درمانی در نگاه نخست تنها به صورت یک نظریه دیده می­شود، اما هنگامی که ژرف تر در آن اندیشه می­شود فلسفه زندگی یک انسان است. معنا درمانی آنقدر با فلسفه زندگی فرانکل در هم آمیخته است که می توان گفت معنا درمانی، فرانکل و فرانکل، معنا درمانی است (محمدپور، 1385).

 


[1] - Maslow

[2] - Baumeister

[3] - Batista

[4] - Almond

[5] - Ryff

[6] - Singer

[7] - Deci

[8] - Ryan

[9] - Logotherapy

[10] - Frankl, V.

[11] - اشاره به وین پایتخت اتریش دارد که خاستگاه مکاتب روانکاوی، روانشناسی فردی و معنا درمانی است.

[12] - Southwick

[13] - Gilmartin

[14] - Mcdonough

[15] - Morrissey

[16] - Lukas

فهرست مطالب :

کسب معنا

معنا درمانی

شش ویژگی معنا درمانی

پایه های نظری و فلسفی معنا درمانی

شکل شماره 1-2: پایه¬های نظری و فلسفی معنادرمانی

معناجویی

معنای زندگی

مجموعه دوم

مجموعه سوم (مجموعه غم¬انگیز زندگی)

ناکامی وجودی

پیشینه

منابع

دانلود مبانی نظری معنا درمانی در 36 صفحه

دانلود مبانی نظری و ادبیات تحقیق بررسی ریسک و ورشکستگی (درماندگی مالی)


مبانی نظری و ادبیات تحقیق بررسی ریسک و ورشکستگی (درماندگی مالی)

مبانی نظری و ادبیات تحقیق بررسی ریسک و ورشکستگی (درماندگی مالی)

دانلود مبانی نظری و ادبیات تحقیق بررسی ریسک و ورشکستگی (درماندگی مالی)

مبانی نظری و ادبیات تحقیق بررسی ریسک و ورشکستگی درماندگی مالی
دسته بندی علوم انسانی
فرمت فایل doc
حجم فایل 160 کیلو بایت
تعداد صفحات فایل 46

توضیحات :

مبانی نظری و ادبیات تحقیق بررسی ریسک و ورشکستگی (درماندگی مالی) در قالب Word قابل ویرایش.

46 صفحه در قالب ورد قابل ویرایش

بخشی از متن :

-1- مقدمه:

در حال حاضر، بنگاه های اقتصادی در محیطی بسیار متغیر و رقابتی فعالیت می کنند. واکنش سریع و درست در مقابل شرایط بسیار متغیربازار، در موقعیت بنگاه ها نقش بسزایی دارد. با توسعه بازارهای پولی و مالی و متعاقب آن، حاکم شدن وضعیت رقابتی، بسیاری از شرکت های ورشکسته از گردونه رقابت خارج می شوند. این امر موجبات نگرانی صاحبان سرمایه را فراهم نموده، برای اینکه از سوخت شدن اصل و فرع سرمایه خود جلوگیری کنند، به دنبال روش هایی هستند که بحران مالی واحد های اقتصادی را پیش بینی کنند. بحران مالی و نهایتاً ورشکستگی واحدهای اقتصادی می تواند زیان های هنگفتی را در سطح خرد و کلان وارد نماید (ایروانی،1388، ص14).

بانک‌ها به عنوان مهمترین نهادهای اقتصادی، پولی و مالی کشور با چالش های متعددی رو به رو هستند تقابل عوامل محیطی و انتظارات ذی نفعان برای حال و آینده ی بانک های کشور ریسک هایی را پدید آورده است. همچنین آغاز فعالیت بانک های خصوصی در اوایل دهه 80 و گسترش آن در سال‌های اخیر سبب تشدید رقابت بین بانک‌هاوکاهش حاشیه سودوافزایش فشار کاهش هزینه شده است.دیدگاه مدیران بانک ها به ریسک، معطوف به ریسک مشتریان و ارزیابی توانایی آنها در باز پرداخت وام هاست مدیران تلاش می کنند تا وثایق مطمئن و کافی اخذ نمایند اما آنچه که از دید مدیران عالی مغفول مانده است و وضعیت مالی و ریسک فعالیت های خود بانک است در شرایطی که در دنیا بانک‌ها براساس ریسک هایی که متحمل می شوند رتبه بندی می گردد (پناهیان، 1382،ص 35).

یکی از این ریسک های درون سازمانی بانک ها ریسک نقدینگی است که با مدیریت نقدینگی عجین می باشد مدیریت نقدینگی، با توانایی افزایش وجوه و انجام به موقع تعهداتی که سررسید آنها فرا می رسد، مانع ادامة حیات بانک ها است. بنابراین، مدیریت نقدینگی از اهم اموری است که توسط بانک ها انجام می شود.مدیریت مناسب نقدینگی می تواند از احتمال وقوع مشکلات جدی بانک بکاهد. در واقع باتوجه به اینکه کمبود نقدینگی در یک بانک می تواند پیامدهای گسترده سیستمی دربر داشته باشد، اهمیت نقدینگی برای هر بانک ورای هر موضوع دیگری است. از این رو، تجزیه و تحلیل نقدینگی نه فقط مدیریت بانک را ملزم می کند وضعیت نقدینگی بانک را بطور مستمر ارزیابی کند بلکه وی را وادار می کند که بررسی نماید تامین نیازهای نقد، تحت سناریوهای متفاوت، از جمله در شرایط نامطلوب، چگونه امکان پذیراست. مدیریت نقدینگی یکی از بزرگ‌ترین چالش‌هایی است که سیستم بانک‌داری با آن روبرو است. دلیل اصلی این چالش این است که بیشتر منابع بانک‌ها از محل سپرده‌های کوتاه‌مدت تامین مالی می‌شود. علاوه بر این تسهیلات اعطایی بانک‌ها صرف سرمایه‌گذاری در داریی‌هایی می‌شود که درجه نقدشوندگی نسبتاً پایینی دارند(رسولی زاده، 1384).

وظیفه اصلی بانک ایجاد توازن بین تعهدات کوتاه‌مدت مالی و سرمایه‌گذاری‌های بلندمدت است. نگهداری مقادیر ناکافی نقدینگی بانک را با خطر عدم توانایی در ایفای تعهدات و در نتیجه ورشکستگی قرار می‌دهد. نگهداری مقادیر فراوان نقدینگی، نوع خاصی از تخصیص ناکارآمد منابع است که باعث کاهش نرخ سوددهی بانک به سپرده‌های مردم و در نتیجه از دست دادن بازار می‌شود.بنابراین مدیریت به جای نقدینگی میتواند به پریشانی و درماندگی مالی و در نهایت به ورشکستگی مالی بانک ها بیانجامد.

2-2- کمیته نظارت جهانی بال [1]

نظارت فرایندی سه مرحله ای است که شامل نظارت بر چگونگی تأسیس بانک یا یک مؤسسه مالی، نظارت بر نحوه فعالیت و بالاخره اعمال اقدامات اصلاحی برای بهبود وضعیت، حمایت یا مجازات بانک متخلف از قبیل تذکر کتبی، تغییر اعضای هیأت مدیره، اجبار به تزریق سرمایه توسط سهامداران و غیره است. هر چند هزینه نظارت سنگین است، ضعف در نظارت به مراتب هزینه سنگین تری در برخواهد داشت. مهم ترین رکن نظارت، حفظ ثبات و اعتبار نظام مالی است، زیرا وجود این عوامل سبب کاهش ریسک ضرر و زیان سپرد ه گذاران و سایر بستانکاران است. در این زمینه، ناظران در اجرای وظایف خود باید نظم و انضباط بازار را با اعمال حاکمیت شرکتی از طریق ساختار مناسب و تنظیم قواعد مربوط به مسئولیت هیأت مدیره و مدیران ارشد و ارتقای سطح شفافیت، مستحکم و تقویت کنند.

ناظران باید مطمئن شوند که بانک از منابع مکفی در قبال ریسک تقبل شده از جمله سرمایه کافی، مدیریت صحیح و سیستم کنترل مؤثر برخوردار است. هر چند نظارت خود به خود نمی تواند تضمینی برای عدم توقف یا ورشکستگی بانک باشد و وقوع حوادثی از این دست جزئی از ریسک پذیری است اما نکته مهم، چگونگی مقابله و برخورد با ورشکستگی و توقف است. سازمان ملل متحد، بانک جهانی، صندوق بین المللی پول و سازمان تجارت جهانی از جمله مهمترین بازیگران سیاسی در سطح بین الملل هستند. به عبارتی، عرصه های تصمیم گیری سیاسی، مالی و غیره فراتر از دولت­های ملی است(کاوسی، 1382،ص4).

حکومت های ملی دیگر نمی توانند مثل گذشته به وضع سیاست های اقتصادی و مالی بپردازند، با گسترش فرایند جهانی شدن، دولت های ملی ابعادی از توانایی و حاکمیت خود را از دست خواهند داد و به نحو فزاینده ای با بازار های جهانی، سازمان های تجاری جهانی و سازمان های منطقه ای روبرو خواهند شد.

در گذشته چون سرمایه به راحتی بین اقتصاد کشور ها حرکت نمی کرد لذا کشور ها عمدتًا درگیر مسائل داخلی خود بودند و به ابعاد بین المللی فعالیت های مالی توجه نداشتند. در پرتو تغییرات حاصله در بازار های مالی، این حقیقت آشکار شد که رو ش های معمول و سنتی نظارت دیگرپاسخگو نخواهد بود. به همین دلیل برای نظم و انتظام مالی، رویکرد های چندگانه ای مورد توجه واقع شد. یکی از این رویکردها، اصول نظارتی بال است که بعد از جنگ جهانی دوم، دست آورد بزرگی برای یکسان سازی استاندارد ها و فعالیت نظام بانکی در برداشت.

کمیته نظارت بانکی بال که به اختصار آن را کمیته بال می‌نامند،از مراجع‌ بسیار مهم و فعال بین المللی در زمینه نظارت بانکی است.کمیته بال در سال 1974 توسط روسای بانک‌های مرکزی کشورهای عضو گروه 10 (G10) پایه‌گذاری شد.این کمیته از نظر سازمانی زیر مجموعه بانک‌ تسویه بین المللی است[2] و دبیرخانه آن در شهر بال سوییس قرار دارد.ایجاد کمیته بال در پاسخ به یک ضرورت جهانی برای همکاری در زمینه‌ نظارت بانکی و از جمله ارایه رهنمودها و توصیه‌های نظارتی،ترغیب همگرایی در استفاده از استانداردها و شیوه‌های نظارت بانکی در کشورهای عضو و دیگر کشورهای علاقمند،با هدف تامین سلامت و ایمنی بخش بانکی می‌باشد.

بدیهی است که توجه لازم به رهنمودها و توصیه‌های نظارتی کمیته مزبور از سوی کارشناسان ذیربط،طبعا در تامین سلامت و ایمنی بانک‌ها و حفظ و استمرار آن موثر بوده و می‌تواند حتی الامکان موجبات پیشگیری از مشکلات و معضلات و نهایتا ظهور بحران‌های بانکی را فراهم آورد.

کمیته بال در هر سال به طور منظم چهار بار تشکیل جلسه می‌دهد و 25 گروه‌ کاری تخصصی آن هم جلسات منظمی دارند.جلسات کمیته معمولا در محل بانک‌ تسویه بین المللی(مقر دایمی دبیرخانه)برگزار می‌شود. توجه به رهنمودها و توصیه‌های نظارتی کمیته بال،در تامین سلامت‌ و ایمنی بانک‌ها موثر است و مانع بروز بحران‌های بانکی می‌شود.در حال حاضر، اعضای این کمیته را کارشناسان ارشد نظارت بانکی از کشورهای بلژیک، کانادا، فرانسه، آلمان، ایتالیا، ژاپن،هلند، ایالات متحده امریکا و بانک‌های مرکزی یا نهادهای رسمی مسئول در امر نظارت،نمایندگی کشورهای مزبور را در کمیته‌ به عهده دارند.در حال حاضر،ریاست کمیته بال را آقای جیمز[3] رییس کل بانک مرکزی اسپانیا بر عهده دارد که از تاریخ ماه می 2003 به این سمت‌ منصوب شده است.

کمیته بال به رغم برخورداری از تخصص و تجارب کارشناسان ارشد کشورهای‌ پیشرو در صنعت بانکداری،فاقد هر گونه اقتدار رسمی فراملی در امر نظارت بانکی‌ است و نتایج کار و دستاوردهای آن به هیچ وجه الزام قانونی برای کشورها ایجاد نمی‌نماید.به بیان دیگر،کمیته مزبور استانداردها و رهنمودهای نظارتی را تدوین نموده و بهترین‌ شیوه عملیاتی کردن آنها را به کشورها توصیه‌ می‌نماید.کمیته انتظار دارد که مقامات نظارتی‌ کشورها براساس صلاحدید خود در مورد اجرا کردن‌ استانداردها و رهنمودهای نظارتی آن،در چارچوب‌ قوانین و مقررات و سیستم نظارتی بانکی داخلی‌ خود و یا به هر نحو دیگری که مقتضی بدانند، تصمیم‌گیری نمایند.در این رابطه،کمیته‌ همگرایی کشورها استفاده از روش‌ها و استانداردهای نظارتی را ترغیب می‌کند،بدون آن که اصراری بر هماهنگی کلیه‌ جزییات تکنیک‌های نظارتی خاص در هر یک از کشورهای عضو داشته باشد.

با توجه به مراتب فوق،هر چند که رعایت نظریات کمیته بال در مسایل نظارتی این کمیته‌ برای کشورها الزام‌آور نیست، ولی باید توجه داشت که توصیه‌های نظارتی این کمیته‌ به شدت مورد حمایت سازمان‌های مالی بین المللی مانند صندوق بین‌امللی پول[4] و بانک جهانی[5] می‌باشد.

کمیته بال در مقابل روسای بانک‌های مرکزی کشورهای عضو گروه 10 پاسخگو است و اقدمات عمده آن با هماهنگی و کسب موافقت قبلی آنان صورت‌ می‌گیرد.ضمنا از آنجایی که کمیته دارای نمایندگانی از نهادهایی به جز بانک‌های‌ مرکزی است،بالطبع تصمیماتش مسوولان بسیاری را هم فاقد وظایف حرفه‌ای‌ بانک مرکزی می‌باشند،متعهد خواهد ساخت.این تصمیمات مسایل مالی متنوعی‌ را پوشش می‌دهد.

یکی از اهداف مهم کمیته بال،ایجاد پوشش نظارتی بر بانک‌های فعال در سطح بین المللی است که دو اصل اساسی زیر را دنبال می‌نماید:

1)هیچ نهاد بانکی خارجی از نظارت مستثنا نباشد.

2)نظارت باید در سطح مناسب و مطلوب صورت گیرد.

در راستای تحقق دو اصل اساسی فوق،کمیته بال از سال 1975 به بعد مجموعه‌های مفصلی از اسناد را انتشار داده است.این کمیته در سال‌1988 تصمیم‌ به ارایه شیوه‌ای برای اندازه‌گیری سرمایه بانک‌ها تحت عنوان‌"توافقنامه سرمایه‌ بال گرفت.این شیوه محاسبه،چارچوبی را برای اندازه‌گیری ریسک اعتباری‌ فراهم ساخت و براساس آن،کشورهای عضو موظف شدند تا پایان سال 1992، نسبت کفایت سرمایه حداقل هشت درصد را به مورد اجرا گذارند.از سال 1998 چارچوب یاد شده به طور فزاینده‌ای نه تنها در کشورهای عضو،بلکه تقریبا در کلیه‌ کشورهایی که درسطح بین المللی فعالیت بانکداری دارند،به مورد اجرا گذاشته شد.

در ژوئن سال 1999 کمیته بال پیشنهاد جدیدی را در خصوص نسبت کفایت‌ سرمایه بانک‌ها ارایه نمود تا جایگزین توافقنامه در سال 1988 شود.چارچوب‌ پیشنهادی جدید دارای سه رکن اصلی زیر می‌باشد: 1)حداقل سرمایه مورد نیاز(همان اصول استاندارد شده توفقنامه سال 1988 که اصلاحاتی در آن صورت گرفته است)(اسحق سهرابی، 1385).

2)بازنگری در نحوه نظارت.

3)شفافیت عملکرد و تقویت نظم بازار.

به دنبال تعاملات زیاد بانک‌های مرکزی،چارچوب تجدید نظر شده[6] در ژوئن‌ سال 2004 منتشر گردید.این چارچوب از یک سو،اساس و پایه فرایند مصوبات قانونی‌ کشورها برای تداوم همکاری با کمیته بشمار می‌رود و از سوی دیگر،مقدمه لازم‌ برای ایجاد آمادگی در بانک‌ها جهت اجرای چارچوب پیشنهادی جدید خواهد بود.

در طی چند سال گذشته،کمیته بال تلاش‌های زیادی را در جهت ارتقای‌ استانداردهای مطلوب و صحیح نظارتی در سطح بین المللی به عمل آورده و با همکاری نزدیک مقامات نظارتی کشورهای گروه 10 در سال 1997،اصول محوری‌ نظارت بانکی موثر را تهیه نمود که ضمن آن،یک طرح جامع برای سیستم‌ نظارت کارا و موثر ارایه شده است.سپس کمیته در جهت تسهیل اجرا و ارزیابی‌ اصول یاد شده،در اکتبر سال 1999 روش اجرای اصول را منتشر نمود.

اگر چه رعایت نظریان کمیته بال‌در مسایل نظارتی برای کشورها الزام‌آور نیست،ولی باید توجه داشت که توصیه‌های نظارتی این‌ کمیته به شدت مورد حمایت سازمان‌های مالی بین المللی مانند صندوق بین المللی پول و بانک جهانی می‌باشد.

 


[1] Basel Commitee on Banking Supervision.

[2] Bank for International Settlements

[3] Jaime Caruana

[4] International Monetary Fune

[5] World Bank (WB)

[6] Reviscd Framework

 

فهرست مطالب :

2-1- مقدمه: 8
2-2- کمیته نظارت جهانی بال 9
2-3- ریسک و مفاهیم مربوط به آن 12
2-3-1- ظهور بحث ریسکهای بانکی 13
2-3-2- انواع ریسک در صنعت بانکداری 13
2-3-2-1- ریسک‌های برون سازمانی 13
2-3-2-2- ریسک‌های درون سازمانی 15
2-2-3- ویژگی های داریی‌های نقد شونده در بانک‌ها 23
2-2-4- مدیریت نقدینگی و رویه های موثر در مدیریت نقدینگی از دیدگاه بازل 24
2-2-5- ابزار‌های مدیریت نقدینگی در بانکداری سنّتی 26
2-3- درماندگی 28
2-3-1- تعریف ورشکستگی و مفاهیم مرتبط با آن 28
2-3-2- بررسی قانون ورشکستگی ایران 29
2-3-3- بررسی قانون ورشکستگی در برخی کشورها 32
2-3-4- دلایل ورشکستگی 33
2-3-4-1- دلایل ورشکستگی از دیدگاه نیوتن 33
2-3-4-2- دلایل ورشکستگی از دیدگاه جونا آیابئی 36
2-3-5- مراحل و روش های پیش بینی ورشکستگی و انواع مدلهای ورشکستگی 36
2-3-5-1- مراحل ورشکستگی 36
2-3-5-2- روش های پیش بینی ورشکستگی 37
2-3-5-2- انواع مدلهای پیش بینی ورشکستگی 43
2-3-5-2-أ-مدل ویلیام بیور 44
2-3-5-2-ب-مدل آلتمن 44
2-3-5-2-ج- مدل اسپرینگیت 45
2-3-5-2-د- مدل اوهلسون 45
2-3-5-2-ه- مدل فولمر 46
2-3-5-2-و-مدل زمیجوسکی 46
2-3-5-2-ز-مدل سی اسکوار 47
2-3-6- تحلیل وضعیت بانک ها و علل ورشکستگی آن ها 47
2-4- پیشینه تحقیق 49
2-4-1- مطالعات خارجی 49
2-4-2- تحقیقات داخلی 52

 

دانلود مبانی نظری و ادبیات تحقیق بررسی ریسک و ورشکستگی (درماندگی مالی)